D1.1 Ön Isıtma Hesap Makinesi

D1.1 Tablo 5.11, ön yeterliliği onaylanmış kaynak prosedürü şartnameleri (WPS) için minimum ön ısıtma ve pasolar arası sıcaklıkları belirtir. Sütun sırasıyla okuyun: listelenen tam çelik şartnamesini bulun, o satırdaki kaynak prosesi ile elektrot hidrojen koşulunu eşleştirin ve ardından o satırın kalınlık aralığını uygulayın. Kalınlık aralıklarının sayısı ve kapsamı satıra göre değişir. Tablo 5.6 onaylı ana malzemeleri ayrı olarak gruplandırır; bu grubun Tablo 5.11 arama anahtarı değildir. Tablo 5.11 Clause 5 kapsamındaki ön yeterliliği onaylanmış WPS’lere uygulanır. Clause 6 kapsamında testle onaylanan bir WPS için Clause 6.8.4.1, minimum ön ısıtmayı üç yöntemden biriyle belirler: Tablo 5.11 veya Tablo 6.10 değeri, bir Annex B değeri (daha düşük bir Annex B değeri WPS yeterliliği için kullanılabilir) ya da WPS yeterlilik testiyle onaylanan bir değer.

H4 ve H8, AWS A4.3 test yöntemleri tarafından tanımlanan yayılabilir hidrojen tanımlamalarıdır. H8, elektrot, tel veya flaks kombinasyonunun 100 g kaynak metali başına 8 mL'den fazla yayılabilir hidrojen bırakmadığı anlamına gelir. H4 daha katıdır — 100 g başına 4 mL'den fazla değil. Bu tanımlamalar Tablo 5.11 için önemlidir çünkü daha yüksek mukavemetli çelikler hidrojen kaynaklı çatlamaya daha duyarlıdır ve daha sıkı hidrojen kontrolü gerektirir. Örneğin, Tablo 5.11'deki A913 Gr.50, 60 ve 65 çelikleri, H8 sarf malzemeleriyle kaynak yapıldığında Kategori D ön ısıtma için uygundur. A913 Gr.80, en kısıtlayıcı sınıflandırma olan H4 sarf malzemeleri gerektirir — daha yüksek akma mukavemetini ve daha fazla çatlama hassasiyetini yansıtır. Yaygın H8 sarf malzemeleri arasında E7018-H8 SMAW elektrotları ve ER70S-6 gibi çoğu Gazaltı Kaynağı katı telleri bulunur. H4 sarf malzemeleri, düşük hidrojen derecelerini korumak için genellikle özel taşıma ve depolama prosedürleri gerektirir.

D1.1 Ek B, şartname tabanlı kategoriler yerine gerçek çelik kimyasını kullanarak ön ısıtmayı belirlemek için iki analitik yöntem sunar. HAZ sertlik kontrol yöntemi, köşe kaynakları için CE = C + (Mn+Si)/6 + (Cr+Mo+V)/5 + (Ni+Cu)/15 kullanır. Hidrojen kontrol yöntemi, tüm birleştirme tipleri için Pcm = C + Si/30 + Mn/20 + Cu/20 + Ni/60 + Cr/20 + Mo/15 + V/10 + 5B kullanır. Ek B, değirmen test raporunuzdan gerçek kimyayı, sarf malzemelerinizin hidrojen seviyesini ve birleştirmenizin kısıtlamasını dikkate alır — Tablo 5.11'in hesaba katmadığı üç değişken. Tablo 5.11, ön yeterliliği onaylanmış WPS için varsayılandır. Ek B, Tablo 5.11 aşırı muhafazakar göründüğünde veya belirli çelik kimyanız için yeterince talepkar olmadığında alternatiftir. Madde B1, Ek B'nin Tablo 5.11'e alternatif olarak kullanılmasında yapılan varsayımların, seçilen değerlerin ve geçmiş deneyimin dikkatle değerlendirilmesini gerektirir; Madde 6.8.4.1(2) ise WPS yeterliliği için daha düşük bir Ek B ön ısıtma değerine izin verir. Kaynak notu: her iki formül de doğruladığımız kaynak çözünürlüğünde okunamaz (AWS D1.1:2025 Ek B kopyası bunları düşük çözünürlüklü görseller olarak basar); her ikisi de AWS D1.1:2020 ile eşleşir (2020 OCR tanığı, değişmemiş pasaj); yayımlanmış standardı kontrol edin. CE ve Pcm'nizi karbon eşdeğeri hesap makinemizle hesaplayın.